زن

م . رها

(چيستا ، سال بيست و سوم ، شماره‌ي 6و7 ، اسفند و فروردين 85)

همچو آفتاب ،

گرماي وجودت را بر بسترها مي‌گستري.

همچو باران ،

رويش و زايش را بر سبزينه‌هاي زندگي مي‌پراكني .

تو ، زاده ازبراي مهر و مهرورزي‌ ،

تو ، مظهر زايش و هستي  ،

تو هستي تا جهان را عشق بياموزاني ،

و به هنگام نبرد و ستيز ، استوار و وفادار ،

در اولين صفوف ، با سينه‌ستبر و پر درد .

از اعماق تاريخ ،

خنجرهاي نامردمي بر سينه‌هامان فرود آوردند ،

تا ستم خويش را

در پس پرده‌هاي دروغين پنهان كنند ،

 و ما را تنها گريزگاهي بنمايانند براي درد مردان ،

اما هميشه همگامان بوده‌ايم و خواهيم بود .

من و تو ، زن و مرد ، همراه ، همگام ، براي هم ، براي همه ،براي انسانيت .

ديديم كه شما با ما چه كرديد .

ديديم كه با زنان و دختران ميهن چه كرديد.

اسلام ناب محمدي‌تان را ديديم .

رأفت و رحمت دينتان را در دستان پتيارگاني ديديم كه براي سركوب زنان ايران آمده بودند .  زناني كه بويي از زنانگي نبرده‌اند و گويي به جاي مغز در سرشان بذر جنايت كاشته‌اند در مكتب شما ، ديديم كه چگونه دستان ناپاكشان را بر پيكر پاك زنان ايران فرود مي‌آوردند .

ديديم كه نيروي امنيتي كه فلسفه‌ي وجودي‌اش حفظ جان مردم و تأمين امنيت مردم است ، خود به عامل تهديد و ارعاب و سركوب مردم تبديل شده است و همه‌ي اين‌ها از مكتب نابتان سرچشمه مي‌گيرد .

ديروز ديديم كه چگونه مستأصل و درمانده ، از آينده‌ِ خود ترسيديد و ترس در چشمانتان موج مي‌زد . از آينده‌اي كه مردم صاحبان اصلي خود باشند و حقوق خود را باز يابند .

ديديم كه چگونه با ترس و وحشت از تمامي نيروي خود استفاده كرديد تا زنان و مردان اين سرزمين را كه براي خواسته‌هاي به‌حق خود و درخواست حداقل حقوق مسلم خود كه در آئين شما وجود ندارد ، سركوب كنيد و بزنيد . و چه وقيحانه ماهيت پليد خود را نشان داديد آن‌گاه كه از دهان افسرانتان مانند چاه مستراح هر چه در مي‌آمد .

و مردم ما چه بزرگوارانه به شما هيچ نگفتند و هيچ نمي‌گويند . مردم ما باز هم خواهند آمد . منتظر باشيد و بدانيد ديگر هيچ كدام از اين‌ها تأثيري نخواهد داشت . هيولاهايتان را قوي‌تر كنيد و مزدورانتان را بيشتر . چون روزگار سختي در پيش داريد . بابك احمدي در جلسه‌ي ديروز در دفتر ادوار تحكيم وحدت ، مطلبي را از قول دكتر مارتين لوتر كينگ خطاب به حاكمان نژادپرست نقل كرد : " هنگامی که ما نتوانیم قانون ظالمانه ای را عوض کنیم و حرکت ما سرکوب شود زوال تاریخی شما (حاکمان نژاد پرست) شروع شده است"

سيصد گل سرخ و يك گل نصراني

ما را ز سر بريده مي‌ترساني؟

گر ما ز سر بريده مي‌ترسيديم

در محفل عاشقان نمي‌رقصيديم .

( اگر شعر را درست ننوشتم از دوستان عزيز پوزش مي‌خواهم . چيزي كه در ذهنم مانده بود همين است)

خانه‌اش ويران و عمرش نيست باد

فراخوان روز جهانی زن ، 8 مارس

 براي آزادي احمد باطبي

<SPAN style="position:absolute; left:0px; top:0px;">

<a target=_blank href="http://sayyar.blogfa.com/post-71.aspx"><img border=0 src="http://i13.tinypic.com/35kk6jd.gif" alt="احمد باطبي را آزاد كنيد"></a>

</SPAN>

به اميد رهايي همه‌ي مردم .

اين بار دست در دست هم مي‌دهيم.   

نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد

عالم پیر دگرباره جوان خواهد شد

ارغوان جام عقیقی به سمن خواهد داد

چشم نرگس به شقایق نگران خواهد شد

احمد عزیز !

گرچه مسلخ را قناریان عاشق سکنی شده است ، گرچه پنجره ها رو به تهی باز می شوند و درختان را شور بهار مرده ، گرچه صدای پای هیچ سوار عاشقی خواب جاده رابر نمی آشوبد و ثانیه ها را رمق زنده ماندن نیست ، گرچه شکوه دلاوری مرده ،بغض حنجره هایمان را میهمان اند و سودای هیچ شرری در شریان های خشکیده  بودنمان نیست ، آسمان هر شب قصه ابابیل می بارد و سوز طوفان نوح استخوان سوز شده ، گرچه یاران را صلای هیچ فریادی نیست که طاعون به جان شهرمان افتاده که دریوزگان را سروری داده اند و سیاهه فساد جای قرص خورشید را گرفته اما بهار می آید .پشت تاریک ترین دریچه شهر ، خورشید تو را می خواند که هیچ میله زندانی به قد قامت خورشید نخواهد رسید که شب اگر تمام دریچه های زیستن را مسدود کرده انتظار نور در ید بیضای تو ، طلوع را نوید می دهد.

هر انسان را از بودن سهمی است و سهم هر انسان اشاره ای است . تو که چون نمادی بر تارک فعل آزادی می درخشی سهمی بزرگ از اشاره مان هستی .

باز می گردی می دانیم که با هم به هلهله می نشینیم آزادی را در کوچه های شهر که دیگر هیچ مدرسه ای  به زندان تن نمی دهد و هیچ کوچه ای بن بست نخواهد بود. می آیی و همراه تو هی هی و هی هایمان دل تمامی لاله های  باران خورده را می شکند و آنگاه بغض رهای فروخورده  شلاقشان را بر گرده استبداد می نشاند که عمر این دروغ وضع قتال صفت رو به پایانی است. برای تو تا رهایی می رویم چرا که آزادی بدون تو ترجمان برده گی است . می دانیم می آیی...

برقرار باش که قرارمان از پایداری توست...

اندکی صبر...

دوستانی که مایلید در این نامه نامتان ضمیمه گردد در وبلاگ یار دبستانی بگذارید.

بيا با هم بناليم از سر درد

عنان تا در كف نامردمان است

ستم با مرد خواهد كرد نامرد

                                        ه . ا . سايه

********************

خبر كوتاه است :

احمد باطبي در كماست .