آنها مي‌خواهند كه ما رأي ندهيم !

پس دست رد به سينه‌شان مي‌زنيم.

آنها مي‌خواهند كه ما رأي ندهيم !

پس دست رد به سينه‌شان مي‌زنيم.

(منظور از آنها . . . . !)

تنش بين دانشجويان و احمدي‌نژاد

اندر احوالات ما و تحريم انتخابات گذشته(2)

از كنار تصاويرمي‌گذرد . بي هيچ اعتنايي . عكس‌هاي رنگارنگ بر ديوارها و پارچه‌هاي تبليغاتي كه از در و ديوار آويزان است . اما او همچنان مي‌گذرد . بي‌اعتنا. فقط اين قضيه اذيتش مي‌كند كه دوباره چهره‌ي شهر ، شلوغ و كثيف شده است . مي‌گويد :

-        چرا كساني كه مي‌خواهند در آينده براي شهر تصميم بگيرند ، اينقدر چهره‌ي شهر را درب و داغان مي‌كنند ؟

حتي به اسامي و چهره‌ي نامزدها نيز دقتي نمي‌كند .  

-      چه فرقي مي‌كند ؟ چمران يا ابتكار! بيادي يا مسجد جامعي! روحاني يا مصباح! آخرش كه همه چيز همانطور خواهد شد كه قرار بود بشود. دست من و تو نيست كه !

                                       . . . . . . . . . . . . . . . .

روی ادامه ی مطلب کلیک کنید

اندر احوالات ما و تحريم انتخابات گذشته

چند روز پيش با خودم فكر مي‌كردم ؛ حالا مي‌فهمم كه شوراي شهر تهران چقدر مهم است !

شهرداري تهران به عنوان پايتخت كشور ، هميشه از اهميت بالايي برخوردار است . شهردار تهران را مي‌توان يكي از تصميم گيران اصلي در تصميمات دولتي دانست . شهردار تهران كسي است كه مي‌تواند اگر بخواهد ، دولت را در انجام كارهايش حمايت كند و از سويي ديگر مي‌تواند دولت را فلج كند .

اما من رأي ندادم. من در دوره‌ي قبلي رأي ندادم . نتيجه‌ي آن چه شد؟ اين كه عده‌يي آمدند با شعار آباداني و شروع كردند به . . . .

روی ادامه ی مطلب کلیک کنید

اطلاعات بیشتر را هم می توانید از بلاگ حنیف مزروعی بخوانید.

يادش به خير ! روزي كه اين خونه رو خريديم ، دور تا دورش باغ بود . هر روز از صبح تا شب صداي بلبل‌ها بود كه توي گوشمون طنين مي‌انداخت .

حالا چطور شده؟ آپارتمان‌ها سر به فلك مي‌كشند و بالا و بالاتر مي‌رن. ديدن روي ماهِ خورشيد! آرزويي شده از پنجره‌ِ اتاق خواب كوچكم! از صبح تا شب بايد اين لامپ‌هاي لعنتي روشن باشه. صدايي هم كه از بيرون مياد ، صداي بوق ماشنهاست يا صداي بلند و اعصاب خرد كن موتورهايي كه پشت هم ويراژ مي‌دن و صداي تير آهن‌ها و آجرهايي كه در حال تخليه شدن هستن. ديگه از اون بلبل‌هاي پر سر و صدا خبري نيست و نمي‌دونم حالا كجا هستن! آيا جايي براي زندگي پيدا كردن؟

سكوت! سكوت! سكوت! اَه. . . نميشه! صداي بوق ماشين و دو راننده‌ي عصباني كه دارن دعوا مي‌كنن . تازه ! طلبكار كسيه كه خلاف اومده و ميخواد به زور از خيابون يه طرفه رد بشه ! حالا با خودم مي‌گم بيخود نيست كه بچه‌هاي هفت هشت ساله‌ي امروز فحش‌هاي آبدار و ركيكي به هم مي‌دن كه من تا زمان دانشگاه رفتن اصلاً نشنيده بودم ! كافيه فقط هر كدوم اونا يكي دو بار سوار يكي از اين ماشينا شده باشن و يا از كنار صحنه‌ي دعواشون  رد بشن . . . اي بابا ! صداي زنگ خونه مياد و به گمانم باز هم اشتباه زنگ زدن. – عفت خانوم؟ - زنگ روبه رويي رو بزنيد لطفاً ! . . . اصلاً چي شد؟ صحبت از چي بود و كجا؟ آهان ! داشتم از سرو صدا حرف مي‌زدم !

چقدر خوبه كه آدم بتونه مدتي از اين سروصداها و شلوغي‌ها دور باشه ! چطور ميشه؟

توي لبنان پيير جميل رو ترور كردند. هواپيماي سپاه باز هم سقوط كرد و طبق معمول عده‌يي از هم وطنانمون شهيد شدند. پاپ وارد تركيه شد و سر و صداي مردم مسلمان! احمدي نژاد و برنامه‌هاي خلق‌الساعه‌اش كه آدم نمي‌دونه چطور بايد با اونها كنار بياد . سرويس اداره كه قراره گويا به دستورهمين آقا برداشته بشه و ساير امكانات رفاهي كارمندها حتي تعاوني ارزاق! انتخابات و مهم شدن دوباره‌ي مردم در تلويزيون و راديو و روزنامه‌ها . و چقدر حرص مي‌خوري وقتي كه شعر حميد مصدق رو در زيرنويس تلويزيون مي‌بيني و اي ايران بنان و سپيده‌ي شجريان و ايران محمد نوري رو فقط در چنين مواقعي مي‌شنوي ! اون هم با چه تصاويري!

چطور مي‌شه از اين همه رهايي يافت؟ چطور ميشه؟

ببينيد به كجا رسيدم؟! مي‌خواستم درباره‌ي احداث پتروشيمي در گلستان بنويسم و اكوسيستم اون !!!!!

طرح روز از : حسن کريم زاده - اعتمادملي 4 آذر 1385